Ndërsa do të duheshin vite studimi për të kuptuar plotësisht punën e filozofëve të mëdhenj , ata kanë lënë citate të shkurtra që janë menjëherë te kuptueshme dhe intriguese.
Secili është një fillim bisede, një ftesë për t’u thelluar në kompleksitetin e jetës, etikës dhe vetë qenies sonë, ushqim për mendim nga mendjet më të mëdha që bota ka parë ndonjëherë.
Thirrja e Sokratit për vetë njohje – “Njih veten” Ky citim nënvizon rëndësinë e vetëdijes. Sokrati besonte se dija e vërtetë fillon me njohjen e vetvetes, një hap kritik drejt mençurisë.
Vizioni i Platonit për një shoqëri të drejtë – “Drejtësia në jetën dhe sjelljen e shtetit është e mundur vetëm pasi së pari qëndron në shpirtrat e qytetarëve”. Platoni e lidh virtytin personal me drejtësinë shoqërore, duke theksuar se një shoqëri e drejtë buron nga morali i njerëzve të saj.
Kuptimi i Aristotelit mbi përsosmërinë – “Ne jemi ajo që bëjmë vazhdimisht. Përsosmëria, nuk është një akt, por një zakon.” Aristoteli sugjeron se përsosmëria është produkt i veprimit të zakonshëm, jo i veprave të izoluara. Përpjekja e vazhdueshme formon karakterin dhe aftësinë.
Kërkimi i Dekartit për siguri – “Unë mendoj, prandaj jam.” Deklarata e Dekartit shërben si bazë për filozofinë moderne. Ai pohon se akti i të menduarit është provë e ekzistencës së dikujt, një e vërtetë themelore.
Kanti për moralin – “Veproni vetëm sipas asaj maksime me anë të së cilës ju mund, në të njëjtën kohë, të dëshironi që ai të bëhet një ligj universal.” Kanti inkurajon veprime që mund të zbatohen në mënyrë universale, duke promovuar qëndrueshmërinë etike.
Konfuci mbi artin e të jetuarit – “Nuk ka rëndësi se sa ngadalë ecni, përderisa nuk ndaloni.” Kjo thekson këmbënguljen mbi shpejtësinë, duke sugjeruar se përparimi i qëndrueshëm çon në sukses.
Rruga e Spinozës drejt gëzimit – “Sa më shumë i kupton gjërat individuale, aq më shumë e kupton Zotin.” Spinoza e lidh kuptimin e universit me depërtimin hyjnor.
Volteri në kërkim të lumturisë – “Kam zgjedhur të jem i lumtur sepse është mirë për shëndetin tim”. Kjo nxjerr në pah lumturinë si një zgjedhje e dobishme për mirëqenien e dikujt.
Dialektika e historisë së Hegelit – “E vetmja gjë që mësojmë nga historia është se nuk mësojmë asgjë nga historia.” Ironia e Hegelit vë në dukje tendencën e njerëzimit për të përsëritur gabimet e së kaluarës, pavarësisht njohurive historike.
Vizioni i Marksit për një shoqëri pa klasa – “Punëtorët e botës bashkohuni, ju nuk keni asgjë për të humbur përveç zinxhirëve tuaj.” Marksi bën thirrje për solidaritet të punëtorëve, duke mbrojtur një shoqëri të lirë nga ndarjet klasore dhe shfrytëzimi.
Sartri mbi zgjedhjen ekzistenciale – “Ne jemi zgjedhjet tona.” Sartri thekson përgjegjësinë personale dhe formësimin e thelbit tonë nëpërmjet vendimeve, në përputhje me filozofinë ekzistencialiste.
